U bent van harte welkom bij onze diensten
Iedere zondag om 10:00 en 18:00

Jodocuskerk
Hervormd Oosterland

Jaarthema 2017/18

levenspadOp onze levensweg hebben we – in iedere fase – onze verwachtingen.

Als we jong zijn kunnen we uitkijken naar onze (vervolg)studie, bij het opgroeien naar een mooie baan, een prachtige partner waar we het leven mee willen delen. Weer later naar (evt.) kinderen, een (eigen) huis. Jongeren gaan soms backpacken om veel van die andere wereld te ontdekken. Er worden plannen gemaakt voor de invulling van vakantie en vrije tijd. Bij het ouder worden wordt soms uitgekeken naar het bereiken van de pensioen gerechtigde leeftijd. Want dan gaan we…. en kunnen we….


Ja zo kunnen we in elke leeftijdsfase weer worden geïnspireerd om ons te ontwikkelen en/ of dingen te gaan doen..
Als we de kracht en moed hebben leven we immers verwachtingsvol, zien we uit naar de komende tijd en dag…
Zo zijn we steeds onderweg, gaan we verder op onze levensweg, met de tijd die we krijgen.
Afgelopen zondagavond zei ds. Bijman nog in de preek: “Staan we er echt bij stil dat we kunnen gaan en staan waar we willen… dat we iedere dag weer kracht ervaren om te dingen te kunnen doen die we willen doen”…..
Het lijkt allemaal zo gewoon onze plannen maken, de dingen doen die we van plan waren….
huis, tuin, werk, hobby’s, uitgaan en weer doorgaan.. Het Deo Volente – “Als de Heer het goedvindt, blijven we leven en kunnen we dit of dat doen” zoals de apostel Jacobus dat beschrijft in zijn brief lijkt op de achtergrond geraakt…
Totdat…. ~ en iedereen krijgt er vroeg of laat mee te maken ~, er dingen gebeuren in ons leven, die ons leventje helemaal overhoop halen, die voor ons gevoel de grond onder onze voeten doet weggaan.. ons levenshuis doet schudden..
Want die baan waar we zo naar uitkeken gaat niet door, of we krijgen ontslag, het huwelijk loopt op de klippen, een overlijden van een geliefde of het slechte bericht wat de arts ons moet vertellen…
Wat dan… pijn, verdriet, ongeloof, verbijstering, woede, de vraag waarom ik…
Heel begrijpelijk, want hoe moet het verder.. hoe is de toekomst.. wat kan ik allemaal nog verwachten…
Wat bijzonder om dan te ervaren dat je er niet alleen voor staat maar dat er lieve mensen om je heen zijn, die bij je willen zijn, die laten horen en voelen dat ze je dragen…. die bemoedigende hand, dat troostende ogenblik.. dat er gebed voor je is..
Dat je dan alleen of samen het Woord van onze God mag lezen.. zoals b.v Jesaja 43 : 2-4 Als je door het water heen moet, zal ik bij je zijn, als je rivieren oversteekt, zul je niet verdrinken, als je door het vuur loopt, zul je niet verbranden, want ik, de Heer, ben jouw God, ik zal je bevrijden… Ook door zijn Woord wil God ons antwoord geven.
Nee er staat niet dat er geen water of vuur – van allerlei verdriet en zorgen - zal zijn, God heeft ons geen kalme reis beloofd.. maar wel beloofd Ik, als Arts aller zielen, Ik zal er zijn, Ik zal bij je zijn… Hoe de weg dan ook is.. dat mag je weten samen verder te kunnen op je levensweg…

Je hoeft geen stap alleen te doen,
Ik ga de weg met jou.
Vlakbij Hem klinkt dan zacht uw stem:
Mijn God, dank voor Uw trouw